كپسول آتش نشانی چیست؟

یكی از نیازهای اساسی هر خانه یا اداره ای، كپسول آتش نشانی است؛ اگر با این وسیله آشنایی داشته باشیم، می توانیم با استفاده درست از آن حریق را مهار نماییم. آتش نتیجه یك واكنش شیمیایی است كه معمولاً میان اكسیژن اتمسفر و یك نوع سوخت اتفاق می افتد؛ البته تنها احاطه یك ماده سوختنی به وسیله اكسیژن، سبب آتش گرفتن آن نمی شود. بلكه برای این كه واكنش احتراق اتفاق بیفتد باید ماده سوختنی به حدی گرم شود كه به دمای احتراق خود برسد. برای این كه یك چوب آتش بگیرد اتفاقاتی رخ می دهد كه به ترتیب به آن ها اشاره می كنیم:
- ابتدا باید چوب تا دمای بسیار بالا گرم شود. اصطكاك، نوری كه به وسیله ای متمركز شود و یا چیزی كه قبلاً سوخته باشد می تواند علتی برای گرم شدن چوب باشد.


- وقتی چوب به دمای 260 درجه سانتی گراد رسید مواد سلولزی سازنده آن تجزیه می شوند.
- مواد تجزیه شده به صورت گازهای فراری كه بیشتر تركیبی از هیدروژن، كربن و اكسیژن هستند، آزاد می شوند تا آب، دی اكسید كربن و.... به وجود آید.
- گازهایی كه به هوا متصاعد شده اند، تولید زبانه آتش می كنند. اتم های كربن در این زبانه با افزایش حرارت تولید نور می كنند.
- حرارت زبانه آتش سبب می شود كه ماده سوختنی در دمای اشتغالش باقی بماند و تا وقتی ماده سوختنی و اكسیژن باقی باشد به سوختنش ادامه دهد. همان طور كه دیدید در پروسه سوختن 3 عنصر ضروری لازم است: دمای بالا، اكسیژن یا گازهای مشابه و ماده سوختنی. كپسول های آتش نشانی برای حذف حداقل یكی از این 3 مورد طراحی شده اند. یكی از راه های كنترل آتش، سردكردن ماده سوختی تا زیر نقطه اشتعال اش است و آب یكی از بهترین راه ها برای این كار است تا سیكل سوختن قطع شود. برای حذف اكسیژن باید به وسیله ای آتش را خفه كنید تا هوا به آن نرسد كه بهترین راه پوشاندن آتش با یك پتوی سبك و یا ریختن مواد غیر قابل اشتعال از قبیل شن روی آتش است. حذف ماده سوختنی كه یكی دیگر از روش های كنترل آتش است راه دشوارتری است. مثلاً وقتی منزلی آتش می گیرد، ماده سوختنی در حقیقت خود خانه و وسایل آن است كه حذف آن بسیار دشوار است و تنها وقتی حذف می شود كه كل آن سوخته باشد. كپسول های آتش نشانی استوانه های فلزی محكمی هستند كه با آب یا یك نوع ماده خفه كننده پر شده اند و وقتی اهرمی را كه بالای این استوانه است فشار دهید، ماده با فشار زیادی از كپسول خارج می شود. در این كپسول ها یك لوله، مخزن تحت فشار كپسول را به قسمت بالای كپسول متصل و یك شیر فنری نیز ارتباط میان لوله را با دهانه خروجی مسدود كرده است. در بالای سیلندر، سیلندر كوچك دیگری وجود دارد كه با گاز فشرده ای مانند دی اكسید كربن پر شده است و یك شیر جلوی انتشار دی اكسید كربن را می گیرد. برای استفاده از كپسول آتش نشانی باید ضامن كپسول را كشیده و اهرم آن را فشار داد. این اهرم یك میله را فشار می دهد تا شیر فنری را به پایین فشار دهد و مسیر خروجی را باز كند.

گاز فشرده شده بر اثر فشار كم محیط رها می شود. این امر موجب می شود كه مواد موجود در كپسول با نیروی قابل ملاحظه ای از مخزن به دهانه خروجی منتقل شده، خارج شود. روش درست استفاده كردن از كپسول آتش نشانی این است كه آن را مستقیماً روی سوخت هدف گیری و روی تمامی سوخت پخش كنید. اگر فقط شعله ها را هدف گیری كنید، نتیجه مطلوبی نمی گیرید.